ലോകത്തെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ ആഫ്രിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലേ ഇന്നത്തെ ദുരവസ്ഥയും ചരിത്രപശ്ചാത്തലവും.

ആഫ്രിക്കൻ ജനതയും അവരുടെ കുടിയേറ്റപശ്ചാത്തലവും !! 

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും മൊറോക്കോയും സ്പെയിനും തമ്മിലുള്ള അതിർത്തിയിലേക്കാണ് തിരിഞ്ഞത്. വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ വിവിധ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് പതിനായിരക്കണക്കിന് ആഫ്രിക്കൻ യുവാക്കളും കുടുംബങ്ങളും യൂറോപ്പിലേക്ക് കടക്കാൻ ശ്രമിച്ചതായി അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. ചിലർ മൊറോക്കോയിൽ നിന്ന് സ്പെയിനിലേക്കുള്ള അതിർത്തി കടക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ മറ്റുചിലർ ചെറുവള്ളങ്ങളിൽ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽ മുറിച്ചുകടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പലരും സുരക്ഷാസേനയുടെ തടയലിന് വിധേയരായി; ചിലർ ജീവൻ പോലും നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ഓരോ വർഷവും ആവർത്തിക്കുന്ന ഈ ദുരന്തം ഒരു അതിർത്തി പ്രശ്നം മാത്രമല്ല, ലോകചരിത്രത്തിന്റെ നീണ്ട നിഴൽ ഇന്നും എങ്ങനെ കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.

ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുള്ള ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലൊന്നാണ് ആഫ്രിക്ക. സ്വർണം, വജ്രം, എണ്ണ, പ്രകൃതിവാതകം, ചെമ്പ്, കോബാൾട്ട്, കൊൾട്ടാൻ, ലിഥിയം തുടങ്ങി ആധുനിക വ്യവസായ ലോകത്തിന് അനിവാര്യമായ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളുടെ വലിയൊരു പങ്ക് അവിടെ നിന്നാണ് ലഭിക്കുന്നത്. മൊബൈൽ ഫോണുകൾ, കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, ഇലക്ട്രിക് വാഹനങ്ങൾ, പ്രതിരോധ ഉപകരണങ്ങൾ എന്നിവ നിർമ്മിക്കാൻ ആവശ്യമായ ധാതുക്കളുടെ കാര്യത്തിൽ ലോകം ആഫ്രിക്കയെ ആശ്രയിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും, മനുഷ്യവികസന സൂചികയിൽ ഏറ്റവും പിന്നിലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ പലതും ആഫ്രിക്കയിലാണ്. ഈ വൈരുധ്യം മനസ്സിലാക്കാതെ ഇന്നത്തെ കുടിയേറ്റ പ്രതിസന്ധിയെ മനസ്സിലാക്കാനാവില്ല.

ഈ അവസ്ഥയുടെ വേരുകൾ പതിനൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയൽ അധിനിവേശത്തിലേക്കാണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്. ആഫ്രിക്കയുടെ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും മനുഷ്യവിഭവങ്ങളും യൂറോപ്യൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ വ്യവസായവികസനത്തിനായി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. പ്രാദേശിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളെ വൈവിധ്യമാർന്ന ഉൽപ്പാദനത്തിലേക്ക് വളർത്തുന്നതിനുപകരം, അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിനായി രൂപപ്പെടുത്തിയ ഘടനകളാണ് പല കോളനികളിലും നിലനിന്നത്. സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചതിനുശേഷവും ഈ സാമ്പത്തിക ഘടനകളിൽ പലതും തുടരുകയുണ്ടായി.

ഏങ്കിലും സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയതിനുശേഷവും നിലവിൽ വന്നഭരണകൂടങ്ങളുടെ  അനാസ്ഥയും അഴിമതിയും അഫിക്കയിലെ വിവിധ  ഗോത്രവർഗങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കുടിപകയും ഏറ്റുമുട്ടാലുകളും  ജനങ്ങളുടെ ജീവിതം ദുഷ്ക്കരമാക്കുന്നതിനു കാരണമായിട്ടുണ്ട്..

ഇതോടൊപ്പം ആഫ്രിക്കയിലെ പല സംഘർഷങ്ങളിലും വിദേശ ശക്തികളുടെ രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, സൈനിക ഇടപെടലുകൾ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശീതയുദ്ധകാലം മുതൽ ഇന്നുവരെയും വിവിധ മഹാശക്തികൾ തങ്ങളുടെ തന്ത്രപരവും സാമ്പത്തികവുമായ താൽപര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലെ ഭരണകൂടങ്ങൾക്കും സായുധസംഘങ്ങൾക്കും പിന്തുണ നൽകിയ സംഭവങ്ങൾ ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എണ്ണ, ഖനിജസമ്പത്ത്, കടൽമാർഗങ്ങൾ, ഭൂ-രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം എന്നിവ പലപ്പോഴും ഇത്തരം ഇടപെടലുകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ചില പ്രദേശങ്ങളിലെ സംഘർഷങ്ങൾ വർഷങ്ങളോളം നീണ്ടുനിന്നു.

ഇന്നത്തെ ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയിലും അസമത്വത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ തുടരുകയാണ്. ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ ആഫ്രിക്കയിലെ ഖനന, ഊർജ, കാർഷിക മേഖലകളിൽ വൻ നിക്ഷേപങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ സാമ്പത്തിക നേട്ടം പ്രാദേശിക സമൂഹങ്ങളിലേക്ക് എത്രത്തോളം എത്തുന്നു എന്നത് പല സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. അതേസമയം, ഈ നിക്ഷേപങ്ങൾ തൊഴിൽ, അടിസ്ഥാനസൗകര്യം, നികുതി വരുമാനം എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളും ചില രാജ്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ, ഈ വിഷയത്തെ ഏകപക്ഷീയമായി വിലയിരുത്തുന്നതിന് പകരം രാജ്യങ്ങളനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന യാഥാർഥ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമായപ്പോൾ നിരവധി ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങൾ അന്താരാഷ്ട്ര ധനസഹായം തേടേണ്ടി വന്നു. ലോകബാങ്കും അന്താരാഷ്ട്ര നാണയനിധിയും (IMF) പല രാജ്യങ്ങൾക്കും വായ്പയും സാങ്കേതിക സഹായവും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ വായ്പകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാര നിബന്ധനകൾ സാമൂഹിക ചെലവുകൾ കുറയ്ക്കാനും പൊതുമേഖലാ ചെലവുകൾ നിയന്ത്രിക്കാനും കാരണമായതായി നിരവധി ഗവേഷകരും വികസന സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും വിമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. മറുവശത്ത്, ഈ സ്ഥാപനങ്ങൾ സാമ്പത്തിക സ്ഥിരത പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും ധനകാര്യ പ്രതിസന്ധി മറികടക്കാനും സഹായിച്ചുവെന്നാണ് അവരുടെ വാദം. ഈ ചർച്ച ഇന്നും തുടരുന്ന ഒരു വിഷയമാണ്. എന്നാൽ കടബാധ്യതയും വിദേശസഹായത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയും ദീർഘകാല വികസനത്തിന് വെല്ലുവിളിയാണെന്നതിൽ പൊതുവെ യോജിപ്പുണ്ട്.

ഇതിനൊപ്പം മധ്യപൂർവേഷ്യയിലെയും ഉക്രൈനിലെയും യുദ്ധങ്ങൾ ആഗോള ഭക്ഷ്യവിപണിയെയും ഊർജവിപണിയെയും ശക്തമായി ബാധിച്ചു. ഗോതമ്പ്, വളം, ഇന്ധനം എന്നിവയുടെ വിലവർധന ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിച്ചത് ഇറക്കുമതിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ദരിദ്രരാജ്യങ്ങളെയാണ്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ തുടർന്ന് വരൾച്ചയും മരുഭൂമീകരണവും രൂക്ഷമായ പല ആഫ്രിക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലും കാർഷിക ഉൽപ്പാദനം കുറഞ്ഞു. ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയും തൊഴിലവസരങ്ങളും ക്ഷയിച്ചതോടെ യുവജനങ്ങൾ സ്വന്തം നാട്ടിൽ ഭാവി കാണാതെ യൂറോപ്പിലേക്കുള്ള യാത്ര സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങി.

ഇന്നത്തെ കുടിയേറ്റം വെറും സാമ്പത്തിക തീരുമാനമല്ല; അത് പ്രതീക്ഷയുടെ അവസാന ശ്രമമാണ്. പലരും സ്വന്തം വീടും ഭൂമിയും വിറ്റ് മനുഷ്യക്കടത്ത് സംഘങ്ങൾക്ക് വൻതുക നൽകുന്നു. സഹാറ മരുഭൂമിയും മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലും കടന്ന് യൂറോപ്പിലെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന യാത്രയിൽ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ മരിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും അടുത്ത വർഷം വീണ്ടും പുതിയ യുവാക്കൾ അതേ യാത്ര തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. കാരണം അവർക്ക് അപകടകരമായ യാത്ര പോലും സ്വന്തം നാട്ടിലെ നിരാശാജനകമായ ജീവിതത്തേക്കാൾ പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതായി തോന്നുന്നു.

ഈ മനുഷ്യപ്രവാഹത്തെ മതിലുകൾ കെട്ടിയും അതിർത്തികൾ ശക്തിപ്പെടുത്തിയും മാത്രം തടയാനാവില്ല. ആഫ്രിക്കയിലെ ജനങ്ങൾ സ്വന്തം രാജ്യങ്ങളിൽ സുരക്ഷിതമായി ജീവിക്കാനും തൊഴിൽ കണ്ടെത്താനും വിദ്യാഭ്യാസവും ആരോഗ്യസേവനവും ലഭിക്കാനും സാമ്പത്തിക വളർച്ചയിൽ പങ്കാളികളാകാനും കഴിയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോഴാണ് നിർബന്ധിത കുടിയേറ്റം യഥാർത്ഥത്തിൽ കുറയുക. അതിന് ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലെ നല്ല ഭരണകൂടവും അഴിമതിക്കെതിരായ ശക്തമായ നടപടികളും ജനാധിപത്യ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ശക്തിപ്പെടുത്തലും അനിവാര്യമാണ്. അതോടൊപ്പം, അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹവും നീതിയുക്തമായ വ്യാപാരക്രമം, ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള നിക്ഷേപം, സമാധാനശ്രമങ്ങൾ, ദീർഘകാല വികസന പങ്കാളിത്തം എന്നിവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.

സ്പെയിനിലേക്കുള്ള ഇന്നത്തെ മനുഷ്യപ്രവാഹം ഒരു താൽക്കാലിക വാർത്തയല്ല. അത് ചരിത്രം, രാഷ്ട്രീയം, സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, യുദ്ധം, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, മനുഷ്യന്റെ പ്രതീക്ഷ എന്നിവയെല്ലാം കൂടിച്ചേരുന്ന ഒരു ആഗോള പ്രതിസന്ധിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുള്ള ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് യുവാക്കൾ സ്വന്തം നാടുവിട്ട് അനിശ്ചിതമായ ഭാവിയിലേക്ക് ജീവൻ പണയംവച്ച് യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നിടത്തോളം കാലം, ആഗോള വികസനത്തിന്റെ വിജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ അവകാശവാദങ്ങൾ അപൂർണ്ണമായിത്തന്നെ തുടരും.